| |
Behandelingsmethode Eileen Engels
Dydrogesteron (Duphaston) is een progestageen, een synthetische
versie van het hormoon progesteron. In het verleden is aangetoond
(1979 prof. dr. A.A. Haspels en prof. dr. Van Keep) dat PMS vaak
wordt veroorzaakt door een te lage progesteronspiegel tijdens
die bewuste periode van de menstruele cyclus of door een verstoring
in het evenwicht tussen progesteron- en de oestrogeenspiegels,
bijvoorbeeld na een bevalling, miskraam, abortus of het gebruik
van de morning-afterpil.
Als dit het geval is, moet het progesteronniveau in het bloed
verhoogd worden. En daar begint de rol van dydrogesteron. Er zijn
verschillende progestagenen, maar dydrogesteron lijkt het meest
op progesteron en heeft ook het meeste succes bij de behandeling
van PMS, PPD ( postpartum depressie). In het St. Thomas Hospital
in Londen bijvoorbeeld werd gevonden, dat bijna driekwart van
alle vrouwen die met dydrogesteron was behandeld, volkomen genezen
was of zóveel beter, dat ze gemakkelijk met de resterende
verschijnselen konden leven.
De meeste vrouwen vonden dat vooral de psychische verschijnselen
veel minder werden of verdwenen en bijna allen raakten waterretentie
kwijt. In Frankrijk hebben Marvais- Jarvis en J.P. Bercovici,
die dydrogesteron meer dan zes jaar hebben toegepast, geconstateerd
dat 80 % van de vrouwen die ze voor PMS hadden behandeld, opvallend
goed vooruitgegaan was. Dydrogesteron is alleen op recept verkrijgbaar
in de vorm van tabletten, zodat bezoek aan de huisarts of gynaecoloog
noodzakelijk is. Echter de in te stellen dosering moet worden
bepaald door een deskundige op dit gebied. De huisarts noch gynaecoloog
heeft deze materie in de opleiding gehad. Er is in Nederland slechts
één gynaecoloog en één reguliere PPD
– PMS deskundige, te weten prof. dr. A.A. Haspels en Eileen
Engels. Prof. Haspels is inmiddels gestopt (2008), maar Eileen
Engels kan in noodsituaties altijd een beroep op hem doen. De
behandeling duurt gewoonlijk 6-9 maanden, maar als de verschijnselen
terugkomen als je met de tabletten stopt, kan de kuur langer worden
voortgezet.
Tot nu toe zijn er weinig bijverschijnselen van dydrogesteron
waargenomen. Ongeveer 5% van de vrouwen die in het St.Thomas Hospital
behandeld werden, hadden een beetje last van misselijkheid, soms
wat hoofdpijn, iets meer pijnlijkheid van de borsten, of voor
het eerst optreden van die pijnlijkheid als zij het nog nooit
hadden gehad. Een enkele maal had een vrouw last van kleine veranderingen
in haar menstruele cyclus (onttrekkingsbloedingen). Verder zijn
er nooit ernstige bijwerkingen waargenomen. Bij alle hormoontabletten
bestaat altijd een beetje angst dat zij kanker zouden kunnen verwekken.
Bij alle proeven die met dydrogesteron gedaan zijn, is echter
geen enkele aanwijzing gevonden dat het een kankerverwekkend effect
zou hebben.
PMS of PPD kan niet in het bloed opgespoord worden. Hormonen
kunnen wel bekeken worden, maar geven geen diagnose. Een intakegesprek
met de juiste vraagstelling en de duidelijkheid van de vrouw zelf,
geeft deze diagnose wel.
|
|
